Larrés
Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Na vijf heerlijke dagen in Polop was het vandaag tijd om weer naar Nederland te vertrekken.
Rond 10:15 uur reden we, na een heerlijk laatste ontbijt en een uitgebreid afscheid, weg. Hoewel ik het best lastig vond om te vertrekken, voelde het eenmaal onderweg al snel weer goed.
Onderweg trokken de mooiste landschappen aan ons voorbij, vooral toen we vanaf de kust het binnenland in reden.
Ons overnachtingshotel lag aan de voet van de Pyreneeën. Het was heel eenvoudig, maar prima in orde. De locatie was echt waanzinnig: een piepklein dorpje waar het hotel ook fungeerde als kroeg en restaurant.
Het avondeten was simpel, maar goed. Op het bed lag geen dekbed, zoals je tegenwoordig vaak ziet, maar nog gewoon een laken met een deken.
Saints
Vandaag hadden we de keuze tussen twee routes: de normale weg of een bergpas. Natuurlijk werd het die laatste.
We gingen op pad met zon en groen om ons heen, maar hoe hoger we kwamen, hoe meer dat langzaam veranderde in een mix van sneeuw en zon. Onderweg een paar keer gestopt, gewoon omdat het uitzicht echt te mooi was om door te rijden.
Op een gegeven moment kwamen we weer op de snelweg uit, en dat was eigenlijk ook wel prima, want na al die rotondes waren we er ook wel een beetje klaar mee.
Onze overnachting hebben we in Saintes.




Forges-les-Eaux
We hebben vooral veel tolwegen gehad, tot we het op een gegeven moment echt zat waren. Na een stop hebben we gekeken of er niet een binnendoorroute naar ons overnachtingshotel was. Uiteindelijk vonden we die, maar helemaal comfortabel was die niet.
In Frankrijk mag je op wegen waarvan je denkt dat 50 km/u al behoorlijk hard is, blijkbaar gewoon 80 rijden. Op een gegeven moment heb ik toch maar aan Sybren gevraagd of het wat rustiger kon, want ik begon langzaam groen te zien. Normaal heb ik weinig last van wagenziekte, maar op die kronkelende weggetjes in combinatie met het tempo werd het me toch wat te veel.
Ons hotel is er één in de categorie “prima”. De kamer is ruim genoeg en we hebben uitzicht op een kleine veestapel: een kalkoen, kippen, een haan, geiten en zelfs een klein geitje dat rustig rondloopt.
Het dorpje waar we verblijven ziet er gezellig uit. Er schijnt hier een bron en wellness te zijn, wat in ieder geval genoeg reden geeft om misschien nog eens terug te komen.
Weer thuis!
Het ontbijt in het laatste hotel viel wat tegen, al was er wel voldoende keuze. Zeker gezien het feit dat het verder een behoorlijk luxe hotel was, hadden we er misschien iets meer van verwacht.
De avond ervoor hadden we al besloten om de tolwegen tot aan België zo veel mogelijk te vermijden. Die waren we inmiddels aardig zat. Google Maps kwam daardoor met de meest verrassende routes, dwars door kleine dorpjes en over weggetjes waar je normaal niet zo snel zou komen.
Bij het laatste tankstation vlakbij de Belgische grens hebben we nog wat eten gehaald in een supermarkt. Dat hebben we opgegeten op de parkeerplaats van Hazeldonk. Vanaf daar zijn we in één keer doorgereden naar huis.